Column: Verrassing

Toen mijn lief 30 werd, verraste ik hem met een surprise party en alsof dat nog niet genoeg was, ontvoerde ik hem aansluitend een weekend naar Brussel. Kosten noch moeite had ik gespaard. Hoogzwanger en zo dik als een opgeblazen olifant heb ik mezelf waggelend en zuchtend Brussel door gesleept. Maar alles om mijn schatje een onvergetelijke verjaardag te bezorgen.

Toen ik een jaar later de 30 naderde, vroeg mijn man wat ik wilde voor mijn verjaardag. 'Aaah,’ giechelde ik ‘da’s toch helemaal niet nodig.' Dat had hij ter harte genomen want op mijn verjaardag kondigde hij stralend aan dat hij me mee uit eten nam. Vol verwachting stapte ik in een kek jurkje uit de auto voor, -ja mensen, dit staat er echt- een hamburgertent in Eindhoven.

Mijn volgende verjaardag kreeg meneer een herkansing. We schoven aan bij Lucas in Reusel, inmiddels Bochica. Lekkere gerechten, mooie wijntjes. Romantisch met zijn tweetjes. We waren bij de toetjes aangekomen en wat zag ik daar aankomen? Vuurwerk. Een kelner en een gastvrouw liepen langzaam onze kant uit met in hun handen een dessert vol sterretjes en vlammetjes. Ze zongen 'lang zal ze leven' en hun blik verraadde dat ze iets héél speciaals in petto hadden voor iemand die jarig is vandaag. Mijn hart maakt een sprongetje en ik kijk mijn schatje dankbaar aan. Ontroerd begin ik te stamelen 'Oh... Wat lief! Echt.. Dat je dat speciaal voor mij... ' En terwijl ik woorden zoek, loopt de vuurwerktaart onder feestelijk gezang ons tafeltje voorbij. Om pontificaal te landen op de tafel naast ons.

Ik kijk geschokt naar mijn man. Die heeft de blik van een hert dat een dubbelloops jachtgeweer op zich gericht ziet worden. Sprakeloos, met ingehouden adem en verschrikte ogen. Als een wassen beeld zit hij tegenover me terwijl ik het bloed naar mijn hoofd voel kolken en mijn vingers zich rond mijn wijnglas klemmen, fantaserend dat het zijn keel is die ik dichtknijp terwijl ik hem gillend uitmaak voor rotte vis. Hij perst de knulligste glimlach ooit uit zijn gezicht en piept; ‘Dat zou jij toch niet leuk vinden, wel?’. ‘Neeee’, snuif ik, ‘welke vrouw wil er nu verrast worden?’ De rook komt uit mijn neus, het glas overleeft het net. Voor zijn volgende verjaardag doe ik dus demonstratief NIKS. Gaan we hooguit naar de friettent. Een patatje oorlog kan ie krijgen.