Column: Harrie? Oh, die is al weg.

Ik geloof niet dat ik ooit populairder was dan Harrie anno 2017. Op vrijdagochtend stuurt Baangarant (Uitzendbureau) een mail naar haar klanten, waarin ze 11 Handige Harries aanprijst (de fulltime Thea’s blijken schaars). 

Laura heeft haar vinger nauwelijks van de verzendknop en ‘es geht los’. De mailt pingt, de telefoon ringt, iedereen praat, legt uit en belt terug. Om 17.00 uur hangen de headsets scheef op de verhitte hoofden van de dames als ze duizelend hun computer afsluiten. Ondertussen trekken 8 Harries thuis een biertje open. Misschien wel ’t lekkerste in tijden. Zij hebben een nieuwe baan. In één vrijdagmiddag. ’t Weekend kan niet meer stuk.  
 
Als ik op maandag op kantoor kom, zitten ze er weer. De hardwerkende collega’s van Baangarant. Hun headsets staan weer recht en hun blik op concentratie. Ze luisteren, praten, gebaren en oogcontacten met elkaar (knikken ja, schudden nee, trekken scheven monden als ze ’t niet weten) en ondertussen racen hun vingers met de snelheid van Verstappen over het toetsenbord. Rook dreigt van de nagellak te komen als ze de cv’s van de laatste Harries doorsturen. Ik durf te wedden dat er morgen geen mens meer beschikbaar is. Allemaal aan het werk.

Het zijn gouden tijden. Er is werk voor iedereen en nog krijgen bedrijven hun orders niet geproduceerd. Te weinig handen om de machines te bedienen, de producten te monteren, de huizen te bouwen en draden aan elkaar te knopen
Ondertussen mag ‘t geld weer rollen. We shoppen ons een slag in de rondte, gaan twee keer per jaar op vakantie en kunnen niet ontbreken op het vriendenweekend (in Ibiza want de Gaffel in Dalem was vol). In het kader van werken aan je relatie gaan we ook weer ’s uiteten met manlief. Hoewel, dat doen we misschien maar niet want we hebben net een nieuw huis gekocht. Maar ach. Daar zijn we ook zo weer bovenop en de 13e maand zit er ook weer aan te komen. Yolo!

En ook dáár is wat voor te zeggen. You only live once. Voor we het weten zitten we weer aan de keukentafel te kniezen met ons huishoudboekje. Want als de Harries en Thea’s op zijn, wie houdt dan de geldmachine aan ’t draaien?

Marion van Loon 
werkenindekempen.nl