Theo: de gelukkigste mens van de wereld

4 Jaar lang solliciteert ‘ie al. ‘Ik krijg de ene afwijzing na de andere en sommige uitzendbureaus lachten me zelfs uit met mijn 59 jaar. 'Ge wilt nie weten hoe blij ik ben als ge me aan een baan kunt helpen.’ Zegt Theo Vennix uit Eindhoven.

Als één van de eersten komt ‘ie op de Werken in de Kempen Banenbeurs aan. Op de fiets uit Eindhoven, zo’n anderhalf uur trappen. Hij spreekt Elle aan van ons Werk Buro, die niet zou weten waarom ze deze sympathieke vent niet aan een baan zou kunnen helpen. ‘Kom langs bij ons Werk Buro, dan praten we verder en kijk ik waar ik je voor kan stellen.’

Zo fietst hij een paar weken later weer naar Hapert. Als papiervouwer werkte hij heel zijn leven in de grafische sector en kwam na een faillissement thuis te zitten. Uiteindelijk was hij vanuit de bijstand fulltime bezig met het zoeken naar een baan. De consulenten van het Werk Buro vonden het zonde; zo’n geschikte kerel, en ontzéttend gemotiveerd.

Elle stelde hem voor bij een paar bedrijven waar ‘ie prima zou passen. ‘Je móet hem even zien’ haalde ze een bedrijfsleider over. ‘Ik weet zéker dat je er een goeie aan hebt, dat je ervan op aan kunt.’ Nadat Elle hem zelfs een taart beloofde als Theo op gesprek mocht, zwichtte de bedrijfsleider. Theo kreeg een kans. Hij ging op gesprek en na het gesprek mocht ‘ie meteen aan de slag. Aangenomen.

Met tranen in de ogen komt Theo bij Werken in de Kempen aan. Op zijn fietske weer. Hij komt zijn contract tekenen en Elle bedanken voor al haar moeite. Theo heeft een baan en naar eigen zeggen is ie de gelukkigste mens van de wereld. Hij gaat het thuis pas vertellen als ’t écht zeker is en de papieren rond zijn.

Met zijn eerste salaris heeft ie al een plan; poffertjes eten met zijn kleinkinderen. In een écht pannenkoekenhuis.